Category Archives: Poems – கவிதைகள்

எல்லோரும்
அவர்களின் அறையைப் பற்றி
எழுதிக்கொண்டே இருக்கிறார்கள்.
அப்படி என்னதான் இருக்கிறது அறைக்குள்?

ஒரு நீண்ட குற்றப்பத்திரிகை எழுதுவதாக
உத்தேசித்திருக்கிறேன்.
1.சம்பவம்.

எனது மிக நெருங்கிய உறவினர் இறந்து விட்டார்
ஏதோ கண்காணாத தேசத்தில்,
 
அவருக்கென
ஒரு சவப்பெட்டி
ஆறடியில்.
 
நானும் அந்த மலர்ச்சாலைக்கு
போயிருந்தேன்.
 
விதம் விதமாக
ஒவ்வொரு விலையில்
பல மரங்களின் அர்ப்பணிப்பில்.
 
ஒரு பூ மட்டும் இரண்டு கதவுகளில்
இரண்டு பூக்கள் இரண்டு கதவிலும்
ஒரு பூச்செண்டு
அதனுடன் ஒரு பூ
 
நீங்கள் என்ன ரசனையில் எதிர்பார்கிறீர்கள்?
 
என்னோடு வந்தவர்
கஷ்டப்பட்டு ஒன்றை முடிவு செய்தார்.
 
எனக்கும் பிடித்திருந்தது,
ஆனால் கதவுகள் மூடும் விளிம்பில்
ஏதாவது ஒரு அலங்காரம் இருந்திருக்கலாம்,
இறந்தவர் வெளிநாட்டவர் ஆச்சே.
 
அவர் சுற்றி சுற்றி ஏதும்
உடைசல்கள் இருகின்றதா என்று பார்த்துகொண்டார்.
 
வெளிநாட்டவர் இறைத்த
சில்லறைகள் எங்காவது ஒரு சின்ன உடைசலுக்குள்லாலும்
வெளியே விழுந்து விடலாம்.
 
என் பேர்சில் இருந்த
அப்பா அம்மா  அக்கா
எனது நான்கு மாத தம்பி  எல்லோருடனும்
நான் நின்று எடுத்த
புகைப்படைத்தை பார்த்துவிட்டு
 
ஒரு முறை
அந்த
சவப்பெட்டியின்
விளிம்பில் விரலால் தேய்த்து
தொட்டேன்.
 
விளிம்பு கீறி
தரையெல்லாம் ரத்தம்.

நீங்கள் கவிதையினை எப்படி அணுகுவீர்கள்?
 
எந்த வசனத்திலிருந்து
அல்லது எந்த எழுத்திலிருந்து
அப்படியும் இல்லையா
அப்போது எந்த புள்ளியிலிருந்து ஆரம்பிப்பீர்கள்?
 
யாராவது தொட்டு காட்டுவார்களா ?
இல்லை அவர்களே வாசிப்பார்களா ?
 
காலையிலா ?
மாலையிலா ?
நடு நிசியிலா ?
அல்லது தூக்கத்தை இடையிலே கலைத்து விட்டு
அரை நித்திரையிலா ?
 
எப்படி தொடங்குவீர்கள் ?
முதல் பந்தியிலேயே ஆரம்பித்துவிடுவீர்களா?
கடைசி வரியிலிருந்து ஆரம்பிப்பீர்களா ?
அல்லது  இடையிடே தொட்டு தொட்டு போவீர்களா ?
 
எந்த நிலையில் இருப்பீர்கள் வாசிக்கும் போது
இருந்து
கிடந்தது
கால்மேல் கால் போட்டு
குப்புற கிடந்து
தலைகீழாக
கன்னத்தில் கை வைத்தபடி
கால்களை ஆட்டிய படி
எப்படி ?
 
இந்த எறும்புகள் போகுமே அப்படியா ?
வெட்ட வெளியில்
மக்கள் நடுவிலே
நின்று சிரிக்கும் ஏமாற்றி வித்தைக்காரனின்
கோமாளி குரங்கை போலாவா ?
 
எப்படி ?
 
ஆழ் சமுத்திரத்தில் முத்து எடுப்பதை போலவா ?
அகன்ற வானில் பட்டம் விடுவதை போலவா ?
 
விளக்கவுரை வாசிப்பீர்களா ?
யாருடையது ?
 
சாப்பிட முன்
நன்றாக கழுவிய  இலையை சுற்றி
தண்ணீர் தெளிப்பதை போல
விளங்காமலே வாசிப்பீர்களா ?
 
இல்லை
வாகனம் மோதிய
நாயின் அலறலை கேட்காத மாதிரி
போகும் சாரதியினை போல
விளங்கியும் விளங்காத மாதிரி வாசிப்பீர்களா?
 
விளங்கவில்லை.
எப்படி ஒரு கவிதையினை
நீங்கள் அணுகுவீர்கள் என்று.
 
அது சரி
பக்கங்களே  இல்லாத
புத்தகங்களில் எழுத்துகள் எப்படி இருக்கும்.
 
அதை அணுகவும்
மூட்டை கணக்கில்
வழிகாட்டிகள்.
 
இப்போதும் அதே சந்தேகம் தான்
 
நீங்கள் மூட்டைகளை எப்படி அணுகுவீர்கள்?

மனநோயாளியிடம்
கதைத்துக் கொண்டிருந்த
வைத்தியர்,
தன்னறைக்குள் சென்று
தலையை
சோறிந்து கொண்டார்.

எப்போதாவது நீங்கள்
இறந்திருகிறீர்களா?
ஒரு முறையாவது ?
மெல்லிய மழைத்துளி
கருங்கல்லில் பட்டுத் தெறிப்பதைப் போல
சிதறியிருகிறீர்களா ?
ஆழமான கடலின் அடியில்
யாரையாவது சந்திக்கபோகும் போது,
சில வேளைகளில் சந்தித்த பிறகு
எப்போதாவது
இறந்திருகிறீர்களா?

என்னிடம் ஒரு சைக்கிள் இருந்தது,
ஊரில் நீண்ட கடற்கரை இருந்தது,
உளக்கி உளக்கி
மண்ணை பதப்படுத்திக்கொள்கிறேன்,

சமர்ப்பணம் செய்யும் முன்பே
சாம்பலாகிப்போன
காகிதங்கள் ,
உச்சியில் இட்ட
குங்கும சிவப்பு ,

எல்லோர் வீட்டிலும்
கடிகாரங்கள் பாழடைந்திருந்தன,
நேரத்தை வீணாக்காமல்.

அகன்று போய்
விரிந்து போய் இருக்கின்ற
வானத்தின் குறிப்புகளை
எழுத்திக்கொள்ளலாம் – என்ற
நம்பிக்கையுடன்
இருட்டு அறையில் நான்
மூடிப்போன நாட்குறிப்புடன்